Effective Ambiguity: Algerian negotiator Hamdan Khodja building anticolonial critique on identity expression and admiration for the colonizer

Autor

DOI:

https://doi.org/10.29107/rr2020.2.7

Abstrakt

Niniejszy artykuł identyfikuje i analizuje wzorzec retoryczny zastosowany w reakcji algierskiego negocjatora Hamdana Hodży na francuską okupację Algierii w 1830 roku. W książce The Mirror opublikowanej w 1833 r. w Paryżu, Hodża buduje antykolonialną krytykę w sposób złożony i dwuznaczny, ponieważ stosuje elementy sympatii i identyfikacji z reżimem francuskim. Jest to manewr, który pozwala mu na zaistnienie w sferze publicznej. Przyjmując etyczny punkt widzenia, który byłby typowy dla francuskiego odbiorcy, Hodża staje się wiarygodny w swojej krytyce. Pozytywny ogląd Francji pozwala mu na uderzenie od środka, gdyż argumentacja przeciwko okupacji oparta jest przesłance o francuskich pretensjach do wyższości moralnej. Wykazuje on, że Algierczycy, których reprezentuje jako negocjator, są kulturowo i moralnie dojrzali, w przeciwieństwie do obrazu nieucywilizowanych mas, który przeważa w dyskursie kolonialnym. Niniejsze studium wyłącza argumentację Hodży z kontekstu typowego dla antykolonialnych traktatów, aby spojrzeć nie tylko na jej historyczny i dokumentalny wymiar, ale także na osobisty i psychologiczny aspekt wywodu związany z autentyczną sympatią autora dla Francji. Studium pozwala zrozumieć zróżnicowanie i głębię kształtowania się dyskursów antykolonialnych we wczesnej fazie okupacji, co nie byłoby możliwe przy przyjęciu jedynie politycznej albo jedynie retorycznej perspektywy badawczej.

Biogram autora

Karl Agerup, University of Gothenburg, Sweden

Docent, Department of Literature, History of Ideas, and Religion, University of Gothenburg

Bibliografia

Ben Badis, El Mekki. 1875. Exposé des lois répressives pouvant s’appliquer aux voleurs de la campagne en Algérie. Constantine: L. Marle.

Bennison, Amira K. 1998. “Opposition and Accommodation to French Colonialism in Early 19th century Algeria.” Cambridge Review of International Affairs 11 (2): 99–116.

Blais, Hélène. 2012. “Pourquoi la France a-t-elle conquis l’Algérie.” In Histoire de l’Algérie à la période coloniale (1830–1962), eds. Abderrahmane Bouchène, Jean-Pierre Peyroulou, Ouanassa Siari Tengour, and Sylvie Thénault, 52–58. Paris/Alger: Éditions La Découverte/Éditions Barzakh.

Bogel, Fredric V. 2001. The Difference Satire Makes. Ithaca/London: Cornell University Press.

Burke, Kenneth. 1969. A Rhetoric of Motives. Oakland: University of California Press.

Brower, Benjamin Claude. 2012. “Just War and Jihad in the French Conquest of Algeria.” In Just Wars, Holy Wars, and Jihads: Christian, Jewish, and Muslim Encounters and Exchanges, ed. Sohail H. Hashimi, 221–245. Oxford: Oxford University Press.

Christian, Pierre. 1846. L’Afrique française, l’Empire de Maroc et les déserts de Sahara. Paris: A. Barbier.

Djeghloul, Abdelkader. 1985. “Introduction.” In Hamdan Khodja, Le miroir: aperçu historique et statistique sur la Régence d’Alger, 15–17. Paris: Sindbad.

Duffy, Keith W. 2001. “Imperfection: The Will-to-Control and the Struggle of Letting Go.” JAEPL 7: 1–9.

Duveyrier, Henri. 1864. Les Touareg du nord: Exploration du Sahara. Paris: Challamel.

Gheziel, Abla. 2016 [2014]. “CTrois réactions ‘algériennes’ sur l’avenir de l’Algérie 1830-1834”, Insaniyat 65–66, accessed April 13, 2019, http://journals.openedition.org/insaniyat/14862.

Habart, Michel. 1960. Histoire d’un parjure. Paris: Éditions de Minuit.

Halloran, S. Michael. 1982. “Aristotle’s Concept of Ethos, or if not His, Someone Else’s.” Rhetoric Review 1 (1): 58–63.

Khodja, Hamdan. 1985. Le miroir: aperçu historique et statistique sur la Régence d’Alger. Paris : Sindbad.

Merouche, Lemnouar. 2012. “L’Algérie de 1830.” In Histoire de l’Algérie à la période colonial (1830–1962), eds. Abderrahamane Bouchène, Jean-Pierre Peyroulou, Ouanassa Siari Tengour, and Sylvie Thénault, 89–94. Paris/Alger: Éditions La Découverte/Éditions Barzakh.

Perelman, Chaïm. 2002 [1977]. L’empire rhétorique. Rhétorique et argumentation. Paris: Vrin.

Pichon, Louis André. 1833. Alger sous la domination française, son état présent et son avenir, Paris: Théophile Barrois et Benjamin Duprat.

Pitts, Jennifer. 2009. “Liberalism and Empire in a Nineteenth-century Algerian Mirror”, Modern Intellectual History 6 (2): 287–313.

“Réfutation de l’ouvrage”. 1985. In Hamdan Khodja, Le miroir: aperçu historique et statistique sur la Régence d’Alger, 265–304. Paris: Sindbad.

Schley, Rachel Eva. 2015. The Tyranny of Tolerance: France, Religion, and the Conquest of Algeria, 1830–1870, UCLA Electronic Theses and Dissertations, https://escholarship.org/uc/item/52v9w979.

Sen, Amrit. 2008. “’The Persian Prince in London’: Autoethnography and Positionality in Travels of Mirza Abu Taleb Khan.” Asiatic 2 (1): 58–68. https://journals.iium.edu.my/asiatic/index.php/AJELL/article/view/35.

Yunis, Harvey. 1996. Taming Democracy: Models of Political Rhetoric in Classical Athens. Ithaca: Cornell University Press.

Downloads

Opublikowane

2020-07-06

Jak cytować

Agerup, Karl. 2020. „Effective Ambiguity: Algerian Negotiator Hamdan Khodja Building Anticolonial Critique on Identity Expression and Admiration for the Colonizer”. "Res Rhetorica" 7 (2). https://doi.org/10.29107/rr2020.2.7.