The monolith does not speak: More reasonable queries regarding the nature of our visual discourse(s)
DOI:
https://doi.org/10.29107/Słowa kluczowe:
retoryka, retoryka wizualna, filozofia, estetyka, semiotykaAbstrakt
Niesłabnąca popularność retoryki wizualnej jako przedmiotu badań w dyscyplinach takich jak nauki o komunikacji, literaturoznawstwo czy filozofia rodzi szereg problemów zarówno natury teoretycznej, jak i praktycznej. Próby legitymizowania retoryki wizualnej obciążone są licznymi niejednoznacznościami wynikającymi z niepewności co do granic i tożsamości poszczególnych dyscyplin, a także z fundamentalnych zniekształceń historycznego rozwoju samej retoryki. W artykule postawiono tezę, że dalsze uzasadnianie i umacnianie statusu retoryki wizualnej, choć przynosi wymierne korzyści akademickie, oddala badaczy od świata rzeczywistej praktyki retorycznej. Powrót do bardziej tradycyjnych obszarów zainteresowania, koncentrujących się na retoryce jako praktycznej umiejętności mówienia i pisania, może nie prowadzić do równie spektakularnych osiągnięć teoretycznych, lecz potencjalnie przyniesie większą wartość osobom, które retoryki rzeczywiście potrzebują i z niej korzystają. Taka zmiana wymagałaby jednak zasadniczego przemyślenia miejsca retoryki w obszarze ludzkiego doświadczenia i codziennej praktyki społecznej.
Pobrania
Bibliografia
Aristotle. 2007. On Rhetoric: A Theory of Civic Discourse, trans. George Kennedy. Oxford: University Press.
Baskerville, Barnet. 1971a. “Rhetorical Criticism, 1971: Retrospect, Prospect, Introspect.” Southern Speech Communication Journal 37: 113-24.
Baskerville, Barnet. 1971b. “Responses, Queries, and a Few Caveats.” In The Prospect of Rhetoric, eds. Lloyd Bitzer and Edwin Black, 151-65. Englewood Cliffs: Prentice-Hall.
Barthes, Roland. 1977. “Rhetoric of the Image.” In Image—Music—Text, trans. Stephen Heath, 32-51. New York: Hill and Wang.
Bitzer, Lloyd. 1968. “The Rhetorical Situation.” Philosophy and Rhetoric 1: 1-14.
Blair, Carole, Marsha Jeppson, and Enrico Pucci, Jr. 1991. “Public Memorializing in Postmodernity: The Vietnam Veterans Memorial as Prototype.” Quarterly Journal of Speech 77: 263-88.
Foucault, Michel. 1976. “This is not a Pipe [Ceci n'est pas une pipe],” trans Richard Howard. October 1: 7-21. Originally published in 1976.
Foss, Sonja. 1994. “A Rhetorical Schema for the Evaluation of Visual Imagery.” Communication Studies 45: 213-24.
Foss, Sonja. 2004. “Framing the Study of Visual Rhetoric: Towards a Transformation of Rhetorical Theory.” In Defining Visual Rhetorics, eds. Charles A. Hill and Marguerite M. Helmers, 303-13. Mahwah, New Jersey: Lawrence Erlbaum.
Hariman, Robert, and John Lucaites. 2007. No Caption Needed: Iconic Photographs, Public Culture, and Liberal Democracy. Chicago: University of Chicago Press.
Keep, David. 2014. “Redesigns for Living.” ForbesLife, April, 16-18.
Kracauer, Siegfried. 1995. “The Mass Ornament.” In The Mass Ornament: Weimar Essays, ed. and trans. Thomas Levin, 75-88. London: Harvard University Press. Originally published in 1927.
Messaris, Paul. 2009. “What’s Visual about ‘Visual Rhetoric’?” Quarterly Journal of Speech 95: 210-23.
Noth, Winfred. 1995. “SRB Insights: Can Pictures Lie?” The Semiotic Review of Books 6: 10-12.
Porrovecchio, Mark. 2010. “‘The Cult of Unintelligibility’: Continued Queries about the Nature of our Discourses.” In Reengaging the Prospects of Rhetoric: Current Conversations and Contemporary Challenges, 153-74. New York: Routledge.
Poulakos, John. 2008. Sophistical Rhetoric in Classical Greece. Columbia: University of South Carolina Press
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie (c) 2026 "Res Rhetorica"
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.
Artykuły publikowane są na lincencji CC BY 4.0. Treść licencji jest dostępna tutaj: https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/
Artykuły opublikowane na licencji CC-BY (wersje postprint) mogą być udostępniane przez autorów każdemu, na dowolnej platformie lub za pośrednictwem dowolnego kanału komunikacyjnego pod warunkiem, że zostały przypisane do Res Rhetorica jako pierwotnego wydawcy.
