Calls for papers

 

 Retoryka liczb

redaktor numeru: Ewa Modrzejewska (e.modrzejewska@uw.edu.pl)

„Liczby nie kłamią”, „liczby mówią same za siebie” – wydaje się, że w potocznym rozumieniu istnieje podział między perswazyjnym językiem a neutralnymi, transparentnymi liczbami. Czy liczby mówią więcej niż słowa? Czy są wiarygodniejsze?

Liczby, dane ilościowe są zwykle postrzegane jako bezstronne i obiektywne, mają jednak potencjał perswazyjny i wykorzystywane są dyskursie publicznym oraz prywatnym jako argumenty – niekoniecznie ad rem.

W antyku i średniowieczu kształcenie rozpoczynano od zagadnień skupionych wokół użycia języka w praktyce, tj. gramatyki, dialektyki i retoryki (trivium), by przejść do quadrivium, a więc rozważań na temat liczb, tj. arytmetyki, geometrii (liczb w przestrzeni), muzyki (liczb w czasie) i astronomii (liczb w ruchu). Wydaje się, że obowiązujący wciąż podział na to co „werbalne” i to co „liczbowe” skutkuje tym, że jesteśmy mniej krytyczni wobec danych cyfrowych niż argumentów słownych, a tym samym bardziej podatni na nieuprawnione argumentacje. Współczesny obywatel powinien mieć kompetencje oraz umiejętności związane zarówno z tradycyjnie rozumianymi naukami humanistycznymi, jak i ścisłymi.

Zapraszamy do refleksji i nadsyłania tekstów dotyczących m.in. następujących zagadnień zarówno w ich współczesnym, jak i dawnym kontekście:

  • „Retoryka ilościowa” (“quantitative rhetoric”): perswazja i argumentacja z wykorzystaniem dowodów ilościowych;
  • Kulturowe uwarunkowania retorycznego potencjału liczb, symbolika liczb;
  • Graficzna wizualizacja danych liczbowych a wiarygodność przekazu;
  • Retoryka liczb w reklamie, PR, propagandzie: między argumentacją, sofistyką a manipulacją;
  • Retoryka liczb w (pseudo-)nauce;
  • Retoryka liczb w religiach: funkcja i znacznie;
  • Retoryka w dziennikarstwie danych (data-driven journalism);
  • Retoryka liczb w edukacji (jako element kompetencji informacyjnych i medialnych, statystycznych, umiejętności krytycznego myślenia);
  •  Retoryka w statystyce, wizualizacji danych, Big Data.

Daty
• termin nadesłania tekstu: 30 czerwca 2018 roku.
• planowany termin publikacji: grudzień 2018 roku.


Retoryka kultury popularnej

 Redaktor prowadząca: Katarzyna Molek-Kozakowska (molekk@uni.opole.pl)

Badania kultury popularnej obejmują szerokie spektrum zjawisk artystycznych, społecznych, językowych i komunikacyjnych. Niektóre z nich mają charakter krytyczny i podejmują problematykę wpływu wytworów i praktyk kultury masowej na życie i mentalność jednostki. Czy kultura popularna ma więc swoje retoryczne oblicze?

Jeśli, jak twierdzą niektórzy badacze z zakresu Cultural Studies, wpływ kultury popularnej polega głównie na przekonywaniu do konsumpcji dóbr i mediów rozrywkowych, reprezentacji i ideologii, to jak badać takie mechanizmy i jak ewentualnie się przed nimi bronić? Jeśli zaś popkultura to jedyna demokratyczna forma uczestnictwa i wspólnotowości, jak twierdzą niektórzy postmoderniści, to w jakich kategoriach opisywać i oceniać wartość jej wytworów?

Wreszcie jeśli większość wytworów popkultury jest zapośredniczona medialnie, to jak rewolucja technologiczna, rozwój Internetu, blogosfery i mediów społecznościowych, czy powstawanie wirtualnych społeczności zmieniają „retoryczne” oblicze kultury?

Zapraszamy do refleksji i nadsyłania tekstów dotyczących m.in. następujących zagadnień:

  • Strategie komunikacyjne w popularnym dziennikarstwie, dyskursie medialnym i reklamowym;
  • Wizualne i werbalne wzorce kultury popularnej w komunikacji politycznej, sferze publicznej i propagandzie;
  • Ikonografia popkulturowa, potoczność i anegdota a perswazyjny charakter przekazu;
  •  Retoryczność celebrytyzacji i celebrytów: promocja kultury popularnej, autopromocja, wizerunkowe wsparcie idei;
  • Retoryczne oblicza różnych gatunków rozrywki multimedialnej od gifów, memów i spotów po rozbudowane wirtualne światy gier i franszyzy popkulturowych superprodukcji;
  • Retoryczność popkulturowych światów wirtualnych, serialowych, filmowych, komiksowych i literackich;
  • Retoryka samplingu, remiksu, pastiszu, spin-offu, hybrydyczności;
  • Retoryczne właściwości komizmu, humoru, ironii, satyry, parodii;
  • Wpływ i zależności między konsumpcją kultury masowej a jakością komunikacji społecznej/publicznej;
  • Krytyka kultury popularnej i edukacja medialna.

Daty

• termin nadesłania tekstu: 31 października 2018 roku.

• planowany termin publikacji: marzec 2019 roku.

 


Retoryka przywództwa

redaktor prowadząca:Anna Bendrat (anna.bendrat@gmail.com)

Przywództwo i retoryka są nierozłączne. Przywódcy potrzebują retoryki, aby wzmocnić swoją władzę i kształtować debatę publiczną, a retoryka potrzebuje przywódców biegłych w sztuce wymowy, którzy potwierdzaliby klasyczną teorię Richarda Neustadta (1960), głoszącą, iż moc przywódcy zależy od jego „siły przekonywania”. Przywódcy XXI wieku mierzą się z ogromnym wyzwaniem – ich przekaz musi trafiać do nowych pokoleń odbiorców o wyjątkowo rozbieżnych poglądach. Jak podkreślają Adam B. Masters i John Uhr w książce Leadership Performance and Rhetoric (2017, 2), „przyzwoite przywództwo polityczne musi nauczyć się, jak najlepiej radzić sobie z fałszywą retoryką, a przyzwoita analiza przywództwa musi radzić sobie z retoryką przywództwa, która marnuje swój wielki potencjał na rzecz schlebiania głęboko zakorzenionym uprzedzeniom”. Autorzy odwołują się do definicji lidera propagowanej przez angielskiego filozofa i męża stanu Francisa Bacona. XVI-wieczny model przywódcy Bacona opierał się na trzech praktycznych, ale rzadkich darach: umiejętności promowania postępu naukowego i społecznego poprzez propagowanie innowacji, zdolności budowania zaufania poprzez skuteczne doradztwo udzielane „w dobrej wierze i uczciwości” oraz biegłości w retoryce w stylu Cycerona, który nie tylko praktykował, ale także analizował i zgłębiał sztukę retorycznej debaty.

Zapraszamy do nadsyłania artykułów dotyczących następujących zagadnień:

  • retoryczna konstrukcja przywództwa – teoria i praktyka
  • retoryka a struktura władzy lidera – teorie i studia przypadku
  • konkurencyjne wizje przywództwa – retoryczne polemiki i spory
  • starożytni i współcześni liderzy i ich retoryczna spuścizna
  • retoryczne wymiary przywództwa w erze medialnej
  • przywódcy jako ikony retoryczne – słowa i obrazy
  • poza polityką – liderzy przekraczający granice (sztuka, styl, technologie, popkultura)
  • retoryczne figury przywództwa – metafora, metonimia, synekdocha, ironia
  • przywódcy i ich zwolennicy – relacje retoryczne

 

Daty

  • termin nadesłania tekstu: 31 grudnia 2018 roku.
  • planowany termin publikacji: czerwiec 2019 roku.

 


 

Retoryka lokalności

redaktorki numeru: Agnieszka Szurek (agnieszka.szurek@uw.edu.pl), Ewa Modrzejewska (ewa.modrzejewska@uw.edu.pl)

Prawie każde miasteczko – a czasami nawet wieś lub osiedle – ma swoją lokalną gazetę: czasami drukowaną, czasami dostępną online. W Internecie istnieją nie tylko oficjalne strony miejscowości, ale również nieformalne lokalne grupy. W wielu małych miejscowościach działa lokalne radio, a czasami nawet internetowa telewizja. Wydawane są książki o lokalnej historii, najczęściej niewchodzące do zwykłego, rynkowego obiegu. Istnieje też wiele innych przejawów retorycznej aktywności na forum lokalnym – od przemówień lokalnych działaczy do instalacji w przestrzeni miejskiej – pomników, wystaw plenerowych, tablic pamiątkowych lub murali. 

Tego typu teksty i wystąpienia, przeznaczone dla bardzo wąskiego audytorium, rzadko bywały do tej pory przedmiotem refleksji naukowej. Zapraszamy zatem do nadsyłania tekstów dotyczących szeroko rozumianej retoryki lokalności – zarówno studiów przypadków, jak i artykułów poświęconych kwestiom bardziej ogólnym. Teksty mogą dotyczyć na przykład następujących kwestii:

  • Czym są lokalne wspólnoty dyskursu?
  • Relacje między dyskursem lokalnym a narodowym/państwowym, regionalnym, globalnym
  • Dyskurs lokalny w perspektywie historycznej
  • Gatunki w literaturze lokalnej – od ogłoszeń do oracji pogrzebowych
  • Retoryka lokalnych ruchów społecznych
  • Lokalni mówcy/media wobec sytuacji trudnych lub szczególnie ważnych
  • „Lokalność” w Internecie
  • Lokalne narracje w przestrzeni miast, muzeach, obchodach uroczystości

Daty

  • termin nadesłania tekstu: 15 czerwca 2019 roku
  • planowany termin publikacji: grudzień 2019 roku.