Jane Austen’s Persuasion

Merritt Moseley

Abstrakt


Esej rozpoczyna się od stwierdzenia, że fikcja jest perswazją – subtelną, niebezpośrednią, niedogmatyczną, a mimo to mającą wpływ na czytelnika i będącą formą komunikacji. Twórczość Jane Austen przedstawia perswazję jako temat w trzech odsłonach: perswazję wewnętrzną (w "Emmie"); łatwą perswazję wobec podatnego odbiorcy (w "Rozważnej i romantycznej"); oraz perswazję trudną i niepożądaną (w "Perswazji").

Pełny tekst:

PDF (English)

Bibliografia


Austen, Jane. (1815) 2005. Emma, ed. Richard Cronin and Dorothy McMillan. Reprint, Cambridge: Cambridge University Press.

Austen, Jane. (1817) 2006. Persuasion, ed. Janet Todd and Antje Blank. Reprint, Cambridge: Cambridge University Press.

Austen, Jane. (1811) 2006. Sense and Sensibility, ed. Edward Copeland. Reprint, Cambridge: Cambridge University Press.

Booth, Wayne. 1961. The Rhetoric of Fiction. Chicago: The University of Chicago Press.

Brontë, Charlotte. (1847) 1962. Jane Eyre. New York: Harcourt, Brace &World.

Flaubert, Gustave. (1856) 2005. Madame Bovary, ed. Margaret Cohen; trans. Eleanor Aveling Marx and Paul de Man. Reprint, New York: W.W. Norton.

Harding, D. W. 1962. “Psychological Processes in the Reading of Fiction.” British Journal of Aesthetics 2, 133-47.

Harris, Mark. 1957. “Preface: Easy Does It Not.” A Ticket for a Seamstitch. Lincoln: University of Nebraska Press.

Lawrence, D. H. 1981. “Letter to Arthur McLeod, 26 October 1913.” The Cambridge Edition of the Letters and Works of D. H. Lawrence, vol. 2, ed. George J. Zytaruk and James T. Boulton. Cambridge: Cambridge University Press.

Walzer, Arthur E. 1995. “Rhetoric and Gender in Jane Austen’s Persuasion.” College English 57: 688-707.




DOI: http://dx.doi.org/10.17380/rr.2016.2.3

Odwołania do artykułu

  • Brak odwołań do artykułu.